Bugün anneannem ile balkonda otururken bana karşılarındaki apartmanda oturan bir kadından bahsetti.Bende bazen görürdüm o kadını.Adı Saime Hanım.İlk bakışta Hitler dönemi siyasi komiserlerine benzettim neredeyse, tam bir gestapo görünümlü. Asık bir surat, erkeksi tavırlar, otoriter eğilimler, vs...Kolunda da beyaz metal kordonlu kocaman bir erkek saati vardı.Sanırım Doğu Karadeniz kökenli.Anneannem Saime hanımın çok bilmiş,umursamaz,asabi,hep kendine yontan egoist bir tavrı olduğunu söyledi.Hatta çöp koyneyntırı konusunda aralarında bayağı bir gerginlik geçmiş.Çöp koyneynırının anneannemin evinin önünden kaldırılmasına pek bir kızmış,oysa evinin 15 metre yanında da çöp dökebileceği bir ver mevcut olduğu halde.Çöp kokusunu bizim çekmemiz evin etrafında sineklerin doluşması onu pek ilgilendirmemiş nedense.Hatta bir keresinde anneanneme: "Senin torununda ne biçim erkek, öyle uzun saçlı erkek mi olurmuş" şeklinde çıkışmış.Bana çok komik geldi.Bugün ise Saime Hanım'ın çok hasta olduğunu, hatta tek kelime konuşamayacak kadar kötü bir durumda olduğunu öğrendim anneannemden.Kısacası durumu pek iyi değilmiş.Bir zamanlar esip gürleyen,mangalda kül bırakmayan kadın şimdi tek kelime edemeyecek bir durumda.
Hayatın ölümle sonuçlanacak kadar saçma olduğundan dem vurur Albert Camus.Bu saçmalık içerisinde hayatı anlamlandırmak çok önemli.Geriye dönüp bakınca kırgınlıklar,kavgalar,anlaşmazlıklar ne kadar da boş gelmekte insana.Bir çöp için kıyameti koparan, benim uzun saçlarıma nefretle bakan,etrafındaki insanları hor gören kadın şimdi çok aciz bir halde.Hayat insanları kırmaya, üzmeye, arkalarından kötü sözler söylettirmeyi gerektirmeyecek kısa ve saçma.O halde nedendir bu kadar bencilce,hayasızca gürültüler koparmak.İnsanlar, sanki hiçbir şeyin sonu gelmeyecekmiş,tüm bir hayat onlara kalacakmış davranarak ne elde edecekleri düşünürler ki.Farkında olmadan hepimiz bu hatayı yapıyoruz; ancak bizi an itibari ile teğet geçişi olayları tam olarak duyumsamamıza engel oluyor.Eğer ki koşullar değiştiğinde farkına varılabiliyor geçmişin sahte,anlamsız ve boş eylemleri.Her şeyin bir nihayeti olacak; fakat insan denen aptal varlık bunun ne zaman farkına varabilecek, tüm dünyaya bakarak bu soruya bir cevap bulmak pek zor olmasa gerek.Tarih bu konuda tam bir yol gösterici tüm dünyaya.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Markaj Uygulayan