10 Şubat 2011 Perşembe

Nilüfer (*)

Zeynep Casalini - Nilüfer Murathan Mungan 'ın harika bir şiirinden; Zeynep Casalini muhteşem sesiyle bu şiiri akıl almaz bir evrene taşıyor.Bu klibi ilk olarak 2007 yılında -olsa gerek- seyretmiştim.Bugünlerde kendimi bu şarkı ile fazla yan yana getiriyorum.Dünya üzerinde madem etki-tepki veya denge unsurları ile açıklanan değerli kavramlar var.Eyvallah.Ben kendi yaşamıma bunların asimetrik bir halde empoze ediliyor oluşundan sıkıldım artık.Öyle ki sürekli dünyaya bir şeyler vermekten kendimde bir şey kalmaz bir durumdayım.O halde sormak gerek; nerede kazanımlar,emekler,gülüşler,hayretler içinde kalışlar,bitmesi istenmeyen anlar...O kadar küstah bir oyunun içine fırlatılmış olmaktan ve bununla birlikte kendimi yaşlanmış bir çınar ağacı gibi hissizleştirilen bir örneklemde bulunmaktan ziyadesiyle nefret, tiksinme ve bıkkınlık duymaktayım.Artık sıkıcı oldu, yeter yani. Yayında ve yapımında emeği geçen herkese en içten duygularımla gülümsüyorum!!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Markaj Uygulayan