Soğuk bir günden elimizde kalanlar

Bugünün en güzel ve anlamlı zamanlarını Kızılay'da Hilal ile geçirdim.Gerçi onu 20 dk Güvenpark'ta beklemekte olmasaydı daha bir güzel olurdu sanki.Aklıma onu beklerken aynı yerde 2 yıl önceki bekleyişlerim geldi.Zaman ne kadar çabuk akıyor ve biz her an devasa bir değişim/dönüşüm içerisindeyiz bunu çok daha net gözlemledim.Akşam soğuğu gerçekten dillere destan burada, bunu Hilal' e şaka yollu da olsa söyledim.Onunla bir süredir görüşemedik ve bu sefer ki buluşmamız tamamen benim akıl yürütmelerim sayesinde gerçekleşti.Tabi yürütüşler bazen elimde öyle bir patlıyor ki sormayın gitsin.

Birlikte Leman Kültür' e gittik.Sağlam birer yemek yedik orada.Yalnız benim yediğim bifteğin içinde mantar vardı.Zaten mantarı hiç sevmem ama bozuntuya vermeden yedim ve bir kez daha anladım ki biber ve mantar benim evimdeki mutfağa asla giremeyecek ikili olarak kalmaya devam edecekler.Yemeğin ardından biraz daha turladık ancak dışarıda müthiş bir soğuk vardı. Hilal : " Ankara'yı kış mevsiminde daha çok seviyorum." ,Bende:"Şu Kızılay'da bir kar olsaydı çok daha güzel olurdu." dedim ve ikimizde birbirine paralel cümleler kurduk.Burada önemli olan ikimizinde Ankara ve kış mevsimi için düşündüklerimizin benzer şeyler olmasıydı.Bu konuda birçok insanla anlaşamadığım için Hilal ' in bu çıkışı oldukça hoşuma gitti.Yalnız değilim bu konuda.O var en azından .

Birlikte gezerken Ankara' nın bendeki o naifliğini birlikte daha da bir güzel yaşadık.Ben bu şehri seviyorum nedendir bilinmez.Bu akşam iyi ki Hilal vardı.Buradan bir şekilde ona teşekkür ediyorum.Aksi takdirde bu akşam zor geçecekti bir de geçen haftadan tasarladıklarımı düşününce...